REFUXIOS NA CARBALLEIRA DO LÉREZ

Cerdedo-Cotobade

Fachada exterior dunha cabana contemporánea de madeira sobre as copas das árbores, deseñada por SEA Arquitectos.

Habitar entre as árbores e, ao mesmo tempo, sobre elas. Este proxecto nace dunha premisa: integrarse na paisaxe dunha carballeira tradicional galega. A arquitectura non se impón, senón que procura un diálogo sincero coa topografía, as árbores centenarias e os antigos muros de pedra a través dunha intervención deseñada para deixar a mínima pegada posible no terreo.

Plano de localización xeográfica do proxecto e do curso do río Lérez, polo estudo de arquitectura SEA.

Plano topográfico do terreo e curvas de nivel en Cerdedo-Cotobade, por arquitecto na Coruña.

Dado que a grande altura do bosque impediría gozar da contorna desde unha cota convencional, o proxecto propón unha superposición en dobres alturas para asomarse por riba das copas. É alí onde a arquitectura consegue dominar a paisaxe do río Lérez e atrapar as postas de sol, regalando unha percepción interior flotante e etérea, en contraste coa escala íntima e recollida dos módulos que permanecen máis preto do chan.

Esquema conceptual do encaixe das estruturas sobre a pendente, deseñado por SEA Arquitectos.

Plano da futura ampliación do proxecto co conxunto total de 17 cabanas, por arquitecto na Coruña.

O acceso convértese nun percorrido mediante un sistema de pasarelas que nacen desde as curvas de nivel máis favorables, serpeando con pendentes suaves e fluídas que se adaptan de forma natural ao terreo.

Sección lonxitudinal do terreo que mostra a inserción das cabanas na ladeira, por arquitecto na Coruña.

Sección xeral do bosque e a disposición das estruturas integradas, polo estudo de arquitectura SEA.

Ao agrupar os refuxios en estruturas dobres, logramos reducir á metade o impacto sobre o chan. A súa implantación precisa nas cotas baixas asegura que a panorámica se preserve intacta desde a zona peonil e a capela, mentres que, en planta, cada módulo se orienta meticulosamente para cumprir un dobre obxectivo: esquivar limpamente os carballos centenarios e garantir as mellores vistas ao río sen que as cabanas se interrompan visualmente entre si.

Sección das cabanas dobres e do seu sistema de apoio na topografía, polo estudo de arquitectura SEA.

Sección arquitectónica do módulo flotante e da súa pasarela de acceso bioclimática, deseñada por SEA Arquitectos.

A nivel construtivo, apostamos por un volume compacto de planta cadrada que optimiza a superficie útil e minimiza a fachada, resolvendo o reto da orientación oeste de maneira bioclimática. As cabanas baixas aproveitan a protección do bosque caducifolio no verán e a súa radiación no inverno; pola súa parte, os módulos que emerxen sobre as copas incorporan sistemas de protección solar exterior e ventilación cruzada para mitigar a carga térmica da tarde, complementando o gran beiril da terraza.

Plano de planta co esquema de ordenación e distribución dos espazos, polo estudo de arquitectura SEA.

Plano de planta que mostra as zonas de día e noite integradas no volume, deseñado por SEA Arquitectos.

Cara ao interior, o espazo fragméntase segundo o seu nivel de intimidade: a zona de día vólcase por completo á luz e á natureza a través de xenerosos ventanais, mentres que a zona de noite se recolle en si mesma, utilizando o volume do baño como filtro arquitectónico para outorgar privacidade desde o limiar de entrada.

Plano de planta detallado do modelo de distribución interior dun refuxio, deseñado por SEA Arquitectos.

Integración paisaxística de módulos de arquitectura contemporánea no bosque, por arquitecto na Coruña.

A nivel material, a cuberta lixeira independízase da estrutura portante para protexer as fachadas da climatoloxía e potenciar a sensación de lixeireza. Non buscamos a abstracción xeométrica artificial; mostramos a estrutura de madeira de forma honesta, limpa e evidente, inspirándonos na lóxica construtiva e tectónica dos nosos hórreos para crear un obxecto coherente que pertence, sinxelamente, ao lugar.